PoradnikChoroby i Schorzenia

Infekcja intymna u kobiet — przyczyny, diagnostyka i skuteczne leczenie

Z artykułu dowiesz się:

Czym jest infekcja intymna?
Przyczyny infekcji intymnych
Objawy infekcji
Leczenie infekcji intymnych
Diagnostyka infekcji intymnych bakteryjnych i wirusowych
Profilaktyka i higiena intymna

sprawdź też:

1. Wirus HPV - jakie są przyczyny i objawy ?

2. Jakie zrobić testy na choroby weneryczne?

3. Kiedy zrobić badanie na choroby weneryczne?

3/7/2025

Infekcje intymne są często występującym problemem. Objawy infekcji intymnych różnią się w zależności od rodzaju schorzenia. Dyskomfort związany z infekcją intymną może znacząco wpłynąć na jakość życia. Nieleczona infekcja może prowadzić do niebezpiecznych powikłań zdrowotnych. W tym artykule opiszę najczęstsze przyczyny powstawania infekcji, skuteczne metody diagnostyki oraz sposoby leczenia i zapobiegania nawrotom.

Czym jest infekcja intymna?

Infekcja intymna u kobiet jest to stan chorobowy, który może być spowodowany przez bakterie, grzyby, wirusy, a także pierwotniaki. Infekcje intymne występują w obrębie sromu, pochwy oraz szyjki macicy.

Przyczyny infekcji intymnych

Infekcje intymne mogą mieć różne podłoże, ale najczęściej wywoływane są przez:

Infekcje bakteryjne i grzybicze – do najczęstszych należą:

Grzybica dróg rodnych — to jedna z najczęściej występujących postaci grzybicy u kobiet. Z badań wynika, że około 70-75% kobiet w wieku rozrodczym przynajmniej raz doświadczy grzybicy sromu lub pochwy. Większość zakażeń o charakterze grzybiczym jest spowodowana przez grzyby z rodzaju Candida albicans.

Do czynników sprzyjających powstawanie infekcji grzybiczych należą:

Obniżona odporność;
przebyta antybiotykoterapia;
zaburzenia hormonalne;
niewłaściwa dieta bogata w cukier, który sprzyja rozwojowi grzybów Candida;
stosowanie doustnej antykoncepcji może sprzyjać rozwojowi grzybicy;
noszenie obcisłej syntetycznej bielizny, która ogranicza dostęp powietrza.

Waginoza bakteryjna — jest to choroba spowodowana zaburzeniem składu flory bakteryjnej w pochwie. W przebiegu choroby dochodzi do spadku pałeczek kwasu mlekowego Lactobacillus, oraz nadmiernego namnażania się patogennych chorobotwórczych drobnoustrojów co prowadzi do podwyższenia pH pochwy.

Czynniki zwiększające ryzyko waginozę bakteryjną to:

Nadmierna higiena intymna, stosowanie perfumowanych żeli czy irygacji;
częsta zmiana partnerów seksualnych;
stosowanie antybiotyków;
niedobór pałeczek kwasu mlekowego we florze bakteryjnej pochwy;
korzystanie z basenów i jacuzzi;
palenie papierosów.

Chlamydia trachomatis — to wewnątrzkomórkowa bakteria, która jest odpowiedzialna za jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową — chlamydiozę. Do zakażenia może dojść poprzez kontakt seksualny (waginalny, analny oraz oralny). Chlamydia może być również przeniesiona na dziecko podczas porodu. Chlamydia trachomatis jest usuwana z organizmu (od momentu wykrycia zakażenia) po roku u 54% nieleczonych kobiet z zakażeniem bezobjawowym, po 2 latach u 82% i po 4 latach u 94%. Długi czas trwania niewykrytej i nieleczonej infekcji u kobiet może prowadzić do tego, że bakteria przenika przez ścianę szyjki oraz jamy macicy i drogą wstępującą szerzy się na górny odcinek dróg rodnych, co ostatecznie prowadzi do powikłań i takich następstw, jak ciąża pozamaciczna i niepłodność jajowodowa. W celu wykrycia i leczenia zakażenia Chlamydia trachomatis niezbędne jest odpowiednie badanie osób mających objawy i osób niemających objawów aktywnych seksualnie.

Wyróżniamy również infekcje wirusowe takie jak:

HPV - (wirus brodawczaka ludzkiego). Typów wirusa HPV jest około 100, z których część może powodować łagodne zmiany na skórze w formie brodawek, kurzajek, kłykcin kończystych. Istnieją jednak wysookonkogenne typy wirusa HPV, które mogą powodować nowotwory złośliwe takie jak: rak szyjki macicy, rak krtani czy rak kolczystokomórkowy. Około 50% populacji ludzkiej w ciągu swojego życia przechodzi zakażenie HPV.

Czynnikami zwiększającymi zakażenie wirusem HPV jest:

Kontakt seksualny zarówno poprzez stosunki waginalne, oralne, jak i analne;
bezpośredni kontakt z naskórkiem lub śluzówką osoby zakażonej;
przeszczep narządów;
do zakażenia dziecka może dojść także podczas porodu.

Stany osłabienia odporności mogą wywoływać nawrót lub pojawienie się dolegliwości o przebiegu łagodnym, poprawa odporności może przyczyniać się do ich samoistnego ustępowania.

Opryszczka narządów płciowych — jest wywołana przez wirusa HSV (Herpes Simplex Virus). Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt seksualny z osobą będącą nosicielem patogenu odpowiedzialnego za rozwój opryszczki. Przyczyną opryszczki narządów płciowych jest zazwyczaj zakażenie wirusem HSV-2. Wirus HSV-1 odpowiada za występowanie o wiele częstszej opryszczki wargowej, która może być przeniesiona za pomocą oralnych stosunków seksualnych. Wirus pozostaje w organizmie i może powodować nawroty, szczególnie w okresach obniżonej odporności.

Czynniki zwiększające ryzyko zarażenia opryszczką narządów płciowych

Kontakty seksualne;
brak stosowania prezerwatyw (choć nie dają one 100% ochrony);
częste zmiany partnerów seksualnych;
seks oralny z osobą mającą opryszczkę na ustach (HSV-1 może przenieść się na narządy płciowe);
seks bez objawów – wirus może być przenoszony nawet wtedy, gdy nie ma widocznych zmian skórnych;
zmniejszona odporność;
bezpośredni kontakt ze zmianami skórnymi;
wspólne używanie ręczników;
kobiety w ciąży mogą przenieść wirusa na dziecko podczas porodu (ryzyko jest wyższe w przypadku pierwotnej infekcji);
obecność innych chorób wenerycznych (np. chlamydiozy, rzeżączki) może zwiększać podatność na HSV.

Objawy infekcji intymnych

Objawy chorobowe mogą się różnić w zależności o tego, z jaką infekcją intymną mamy do czynienia.

Infekcja grzybicza u kobiet może się objawiać w następujący sposób:

Odczuwalne jest pieczenie;
uporczywy świąd;
ból w trakcie oddawania moczu;
ból podczas stosunku;
mogą pojawić się serkowate upławy z pochwy.

Objawy bakteryjnej waginozy:

Bakteryjna waginoza często ma bezobjawowy przebieg, jednak jeśli występują dolegliwości, mogą to być:

Obfite, wodniste lub szarawe upławy o rybim zapachu;
nieprzyjemny zapach nasilający się po stosunku płciowym;
pieczenie lub świąd okolic intymnych;
dyskomfort podczas oddawania moczu.

Objawy chlamydiozy

Chlamydia również może przebiegać w sposób bezobjawowy. Jeśli objawy występują, mogą obejmować:

Specyficzne upławy;
ból podczas oddawania moczu;
krwawienia między miesiączkami lub po stosunku;
ból w podbrzuszu.

Objawy zakażenia wirusem HPV

Wiele zakażeń HPV przebiega bezobjawowo i organizm sam eliminuje wirusa. Jeśli pojawiają się objawy, mogą to być:

Brodawki płciowe – miękkie, bezbolesne zmiany skórne w okolicach genitaliów i odbytu;
może wystąpić świąd i podrażnienie w okolicach intymnych;
w przypadku zakażenia wysokoonkogennymi typami HPV – brak wyraźnych objawów, co czyni infekcję szczególnie groźną.

HSV objawy

W przebiegu zakażenia wirusem HSV obserwuje się charakterystyczną wysypkę w obrębie narządów płciowych. Charakterystyczne pęcherzyki lokalizują się w obrębie warg sromowych (większych i mniejszych), na skórze wewnętrznej powierzchni ud, w obrębie pochwy oraz szyjki macicy.

Objawy, które również mogą się pojawić to:

Śluzowata wydzielina z pochwy;
ból;
pieczenie;
świąd;
ból podczas stosunku;
pieczenie podczas oddawania moczu;
trudności z oddawaniem moczu.

Po upływie ok. 2-3 tygodni pęcherzyki chorobowe pękają, co powoduje powstawanie bolesnych owrzodzeń skóry w miejscu ich występowania. Następnie powstaje proces gojenia.

Leczenie infekcji intymnych

Grzybica
Leczenie bazuje na podawaniu odpowiednich leków przeciwgrzybiczych, z zaznaczeniem, iż powinno ono obejmować obydwoje partnerów. Leczenie może obejmować podanie miejscowe i/lub doustne w postaci tabletek, globulek dopochwowych, kremów i maści.
Waginoza bakteryjna
Leczenie waginozy bakteryjnej polega na eliminacji nadmiernej ilości bakterii beztlenowych i przywróceniu równowagi mikroflory pochwy. Stosuje się:
Antybiotyki — w formie tabletek, żelu dopochwowego lub kremu;
probiotyki dopochwowe i doustne – które wspomagają odbudowę naturalnej flory bakteryjnej pochwy;
ograniczenie stosowania perfumowanych środków do higieny intymnej oraz zachowanie odpowiedniej higieny.
Nieleczona bakteryjna waginoza może zwiększać ryzyko infekcji przenoszonych drogą płciową, a u kobiet w ciąży prowadzić do powikłań, takich jak przedwczesny poród.
Leczenie chlamydiozy
Leczenie chlamydii polega na stosowaniu antybiotyków, najczęściej:
Azytromycyny oraz doksycykliny.
Ważne, aby oboje partnerów poddało się leczeniu, ma to zapobiec ponownemu zakażeniu. Zaleca się również powstrzymanie się od kontaktów seksualnych do zakończenia terapii. Nieleczona chlamydia może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie narządów miednicy mniejszej u kobiet, które może skutkować niepłodnością, oraz zapalenie najądrzy u mężczyzn.

HPV I HSV
Leczenie infekcji wirusowych polega głównie na łagodzeniu objawów i wzmacnianiu odporności organizmu. W przypadku opryszczki stosuje się leki przeciwwirusowe (np. acyklowir), a w przypadku HPV możliwe jest usuwanie zmian skórnych. Dostępną formą, która może zmniejszyć ryzyko wystąpienia nowotworu takiego jak między innymi rak szyjki macicy, są szczepienia przeciwko HPV. Szczepienia w szczególności zalecane są dla:
Dziewcząt i chłopców w wieku 9 lat i więcej;
osób w wieku do 26 lat, które wcześniej nie były zaszczepione;
osoby w wieku 27-45 lat, które wcześniej nie były zaszczepione, również mogą się zaszczepić.

Diagnostyka infekcji intymnych bakteryjnych i wirusowych

Diagnostyka infekcji bakteryjnych obejmuje:

Badanie ginekologiczne – lekarz ocenia stan błon śluzowych i pobiera wymaz do analizy;
badania mikrobiologiczne – wymaz z pochwy lub cewki moczowej pozwala określić obecność bakterii i ich rodzaj;
testy pH – zwiększona zasadowość pochwy może wskazywać na bakteryjną waginozę;
badanie posiewu – pozwala na dokładne określenie szczepu bakterii i dobór odpowiednich antybiotyków.

Diagnostyka infekcji wirusowych

W przypadku infekcji wirusowych stosuje się:

Testy PCR – wykrywają obecność materiału genetycznego wirusa, np. HPV czy HSV (opryszczki narządów płciowych);
badania serologiczne – wykrywają przeciwciała przeciwko konkretnym wirusom w krwi pacjenta;
cytologia – pozwala na wczesne wykrycie zmian przednowotworowych spowodowanych przez wirusa HPV;
kolposkopia – stosowana do wykrywania zmian w obrębie szyjki macicy w wyniku zakażenia HPV.

Profilaktyka i higiena intymna

Aby uniknąć nawracających infekcji intymnych, warto przestrzegać kilku zasad:

Zachowaj ostrożność w kontaktach seksualnych i stosuj prezerwatywy;
należy unikać perfumowanych kosmetyków do higieny intymnej;
wykonuj regularne badania ginekologiczne;
stosuj probiotyki, szczególnie po przebytej antybiotykoterapii;
noś przewiewną bawełnianą bieliznę.

Dbałość o prawidłową higienę oraz zdrowy styl życia znacząco zmniejszają ryzyko infekcji intymnych. Jeśli zaobserwujesz niepokojące objawy, warto jak najszybciej zgłosić się do lekarza oraz zastosować odpowiednie leczenie infekcji intymnej, aby uniknąć powikłań.

Bibliografia:

1. Gałęcka M., Szachta P. (2013). Nawrotowe grzybice i bakteryjne zapalenia pochwy – charakterystyka przyczyn oraz możliwości terapeutycznych i profilaktycznych. Forum Zakażeń. Vol. 4, Nr 2, s. 121 - 124.
2. Lanjouw E., Ouburg S., de Vries H. J., Stary S., Radcliffe K., Unemo M. (2027). Europejskie zalecenia dotyczące postępowania diagnostycznego i leczniczego w zakażeniach Chlamydia trachomatis 2015, Przegląd Dermatologiczny. Nr 3 s. 1- 10.
3. Wielgoś M., Pietrzak B. (2012). Bacterial vaginosis – diagnostyka i leczenie. Przegląd Menopauzalny. Nr 5, s. 356 -361.
4. Macura A., Skóra M. (2012). Grzyby izolowane z pochwy i ich wrażliwość na leki przeciwgrzybicze.Ginekol Pol. Nr 83, s. 433-438.
5. Majewska A, Romejko — Wolniewicz E., Zaręba Szczudlik J. i inni. (2013). Laboratoryjne rozpoznanie opryszczki narządów płciowych – metoda immunofluorescencji bezpośredniej.Ginekol Pol. Nr 84, s. 615-619.
Autor merytoryczny: Karolina Pasterz, specjalista portalu Longevity+

Udostępnij