PoradnikGenetyka

Niedosłuch przewodzeniowy — przyczyny, objawy, leczenie, czynnik genetyczny

Z artykułu dowiesz się:

Niedosłuch przewodzeniowy — czym jest?
Niedosłuch przewodzeniowy — objawy
Niedosłuch przewodzeniowy a odbiorczy — czym się różnią?
Diagnostyka i leczenie

Sprawdź też

1. Niedosłuch wrodzony u dzieci - przyczyny i uwarunkowanie genetyczne

6/25/2024

Niedosłuch przewodzeniowy — Czym jest?

Niedosłuch przewodzeniowy, jest zaburzeniem słuchu wynikającym z nieprawidłowości w obrębie ucha zewnętrznego lub środkowego. Dźwięki nie są właściwie przenoszone od małżowiny usznej do ucha wewnętrznego. Może to doprowadzić do mocnego osłabienia słuchu.

Niedosłuch przewodzeniowy — przyczyny powstawania

Niedosłuch przewodzeniowy powstaje w przebiegu wszelkiego rodzaju uszkodzeń mechnicznych,oraz zmian chorobowych zlokalizowanych w aparacie przewodzącym dźwięki z otoczenia do receptora słuchowego.

Możliwe przyczyny niedosłuchu to:

Mechaniczne uszkodzenie kosteczek słuchowych;
zwyrodnienie kosteczek;
choroby zapalne uszu, głównie zapalenie ucha środkowego (ostre, przewlekłe lub wysiękowe);
zapalenie ucha zewnętrznego;
perforacja błony bębenkowej, która może wynikać z przebytej infekcji lub z urazu;
nowotwory.

Niedosłuch przewodzeniowy — objawy

przytłumione lub zniekształcone słyszenie dźwięków;
problemy z prawidłowym rozumieniem mowy;
szumy uszne;
trudności z rozpoznaniem wysokich dźwięków (np. śpiew ptaków itp.);
ból bądź dyskomfort uszu;
uczucie zatkanego ucha;
wycieki uszne w przebiegu przewlekłego zapalenia ucha środkowego.

Niedosłuch przewodzeniowy a odbiorczy — czym się różnią?

Niedosłuch przewodzeniowy — wynika z zaburzeń na drodze przewodzenia dźwięku z powietrza przez przewód słuchowy zewnętrzny, błonę bębenkową i kosteczki słuchowe aż do ślimaka.
Niedosłuch odbiorczy — charakteryzuje się uszkodzeniem komórek słuchowych w uchu wewnętrznym (w ślimaku). Występuje głównie u osób starszych. Charakteryzuje się obniżeniem progu słyszenia w paśmie wysokich częstotliwości, co powoduje w konsekwencji narastające problemy ze zrozumieniem mowy głównie w głośnym otoczeniu.

Niedosłuch przewodzeniowy — diagnostyka

W celu zdiagnozowania problemów ze słuchem warto udać do specjalisty laryngologa, który przeprowadzi z pacjentem szczegółowy wywiad medyczny, oraz skieruje na odpowiednie

badania takie jak:

Audiometrię tonalną;
audiometrię słowną;
audiometrię impedancyjną;
otoemisję akustyczną;
badanie ABR;
test drożności trąbek słuchowych.

Dokładny wywiad medyczny, oraz badania pozwolą na postawienie diagnozy, która umożliwi podjęcie skutecznego leczenia.

Niedosłuch przewodzeniowy — leczenie

Istnieje kilka metod leczenia niedosłuchu przewodzeniowego.
Leczenie może polegać na:

podawaniu leków w przypadku zapalenia wysiękowego ostrego lub przewlekłego ucha środkowego bądź zewnętrznego;
korekcji słuchu za pomocą aparatu słuchowego;
zabiegu ambulatoryjnym – jeśli kanał słuchowy został zatkany przez korek woskowy lub ciało obce niewielkich rozmiarów;
interwencji chirurgicznej – w przypadku obecności w kanale słuchowym ciała obcego, mechanicznych urazów ucha lub głowy bądź też w przypadku nowotworów.

Zburznia słuchu a czynnik genetyczny

Szacuje się, że uwarunkowania genetyczne są przyczyną około 30% przypadków zaburzeń słuchu u dorosłych oraz około 60% przypadków zaburzeń słuchu u dzieci. Ze względu na stopień ubytku słuchu, niedosłuch może być klasyfikowany jako lekki, umiarkowany, ciężki i głęboki (głuchota). Warto jest wykonać kompleksowe badania genetyczne w kierunku zaburzeń słuchu w celu sprawdzenia, czy w materiale genetycznym pacjenta obecne są mutacje związane z występowaniem problemów ze słuchem.

Bibliografia:

1. Mielcarek-Kuchta D., Waśniewska E., Obrębowska-Karsznia Z., Łączkowska-Przybylska J., Szyfter W. (2006). Leczenie niedosłuchów przewodzeniowych. Postępy w chirurgii głowy i szyi.
Nr 1, s. 36–45.
2. Pietrzak N., Jankowska K., Rosiak O., Konopka W. (2023).Atrofia odnogi długiej kowadełka o nieznanej przyczynie – rzadka przyczyna nabytego niedosłuchu przewodzeniowego. Opis klinicznego przypadku oraz przegląd literatury
POL. OTORHINO REV. Vol. 12, Nr 3, s. 31-37.
3. Szyfter W., Gawęcki W., Bartochowska A.,Balcerowiak A., Pietraszek M., Wierzbicka M. (2021) Niedosłuch przewodzeniowy po operacyjnym leczeniu otosklerozy – wieloletnie obserwacje. OTOLARYNGOL POL. Vol. 75, Nr 1, s. 1- 6.

Autor merytoryczny: Karolina Pasterz, specjalista portalu Longevity Plus

Udostępnij