PoradnikChoroby i Schorzenia

Wirus Zachodniego Nilu — objawy, jak dochodzi do zakażenia? Diagnostyka i leczenie

Z artykułu dowiesz się:

Wirus Zachodniego Nilu — czym jest i w jakich miejscach świata stanowi realne zagrożenie?
Wirus Zachodniego Nilu — jak dochodzi do zarażenia?
Jak wyglądają objawy zakażenia?
Jaką profilaktykę zastosować, aby uniknąć zakażenia?
Wirus Zachodniego Nilu — diagnostyka i leczenie

Sprawdź też

1. Denga — objawy, szczepionka, wirus, gorączka

2. Wirus Zika — objawy, gdzie występuje, badania

3. Malaria - objawy, leczenie, co to za choroba?

8/27/2024

Wirus Zachodniego Nilu — czym jest?

Jest to wirus z rodziny Flaviviridae, który jest przenoszony głównie przez komary z rodzaju Culex. Wirus ten wywołuje gorączkę Zachodniego Nilu (WNF, West Nile Fever). Wirus WNV został po raz pierwszy wyizolowany z surowicy starszej gorączkującej kobiety w prowincji Zachodni Nil w Ugandzie w 1937 roku. Obszarami występowania wirusa są: Afryka, Australia i Azja, ale zdarzały się również przypadki zakażeń w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Bliskim Wschodzie i w krajach Europy Południowej.

Wirus Zachodniego Nilu — jak dochodzi do zakażenia?

Głównym rezerwuarem wirusa są ptaki. Ludzie zarażają się poprzez ukąszenia zarażonych komarów, które to wcześniej miały kontakt z zakażonym ptactwem. W rzadszych przypadkach wirus może być przeniesiony podczas transfuzji kwi, przeszczep, a także z matki na dziecko podczas ciąży, porodu lub karmienia piersią. W grupie zwiększonego ryzyka znajdują się pacjenci o zmniejszonej odporności po 50. roku życia, u których może wystąpić zapalenie mózgu, rozwijające się u jednej na 150 zakażonych osób.

Wirus Zachodniego Nilu — objawy

Okres od chwili zakażenia WNV do wystąpienia ewentualnych objawów klinicznych wynosi 3 – 14 dni. Wiremia pojawia się w ciągu 1 – 3 dni od chwili zakażenia i trwa zazwyczaj nie dłużej niż 10 dni. W zakażeniach objawowych wiremia obserwowana jest już przed pojawieniem się objawów choroby. Większość chorych osób przechodzi infekcję bezobjawowo. U pozostałych mogą wystąpić następujące objawy:

objawy podobne do grypy;
bóle mięśni, stawów, pleców;
może wystąpić gorączka;
nudności;
wymioty;
ból gardła;
kaszel;
powiększenie węzłów chłonnych.

Nie należy lekceważyć wirusa, gdyż u niewielkiej liczby osób może on okazać się wyjątkowo niebezpieczny i powodować:

skazę krwotoczną;
objawy neurologiczne (zapalnie mózgu/zapalenie opon mózgowo — rdzeniowych) co może doprowadzić do znacznych uszkodzeń neurologicznych, a nawet śmierci;
zapalenie mięśnia sercowego;
niedowład kończyn;
zapalenie wątroby i trzustki.

Wirus Zachodniego Nilu — diagnostyka

W diagnostyce Wirusa Zachodniego Nilu wykorzystywane są wszelkiego rodzaju testy takie jak:

Testy serologiczne m.in. Elisa, które wykrywają przeciwciała klasy IgM (ich obecność świadczy o niedawnym zakażeniu), IgG (pojawiają się w późniejszym przebiegu infekcji lub w momencie przebytej infekcji) przeciwko wirusowi w surowicy lub płynie mózgowo — rdzeniowym;
stosowane są również testy PCR, które pozwalają na pokazanie obecności materiału genetycznego wirusa w próbce krwi;
testy neutralizacji wirusa (które sprawdzają, czy surowica pacjenta jest w stanie zahamować replikację wirusa w warunkach laboratoryjnych;
badanie płynu mózgowo — rdzeniowego;
tomografia komputerowa;
rezonans magnetyczny;
testy krzyżowe i diagnostyka różnicowa.

Wirus Zachodniego Nilu — leczenie

Nie ma dedykowanego sposobu leczenia antywirusowego. Leczenie sprowadza się do zmniejszenia objawów choroby. W cięższych przypadkach może być konieczne hospitalizowanie chorego pacjenta.

Jak uchronić się przed zakażeniem?

Odwiedzając kraje, w których występuje Wirus Zachodniego Nilu, należy:
chronić się przed ukąszeniami owadów;
nosić odpowiedni ubiór z długim rękawem, długie spodnie i skarpety;
spryskiwać odzież repelentem zawierającym permetrynę (nie używać na skórę);
zabezpieczyć drzwi i okna, łóżko moskitierami;
stosować insektycydy w miejscach gromadzenia się komarów;
unikaj przebywania na zewnątrz w czasie największej aktywności komarów od zmierzchu do świtu.

Bibliografia:

1. Niczyporuk S. J. (2017). Wirus Zachodniego Nilu w Polsce — realne zagrożenie w świetle doniesień prezentowanych na konferencji „Aktualne problemy dotyczące czynników zakaźnych przenoszonych przez krew”. Państwowy Instytut Weterynaryjny — Państwowy Instytut Badawczy w Puławach. Journal of Transfusion Medicine. Via Medica. Vol. 10 nr 2, s.54–62.
2. Tkaczuk K., Lachert E., Sulkowska E., Pogłód R., Łętowska M., Grabarczyk P. (2013). Wirus Zachodniego Nilu a bezpieczeństwo przetoczeń krwi i jej składników. Journal of Transfusion Medicine. Vol 6. Nr 3, s 69 - 84.
3. Samorek Salamonowicz E., Niczyporuk J S., Wijaszka T. (2008). Wirus Zachodniego Nilu zagrożenie dla zdrowia publiczngo. Medycyna Wet. Vol.64, Nr 12 s. 1368 -1369.

Autor merytoryczny: Karolina Pasterz, specjalista portalu Longevity+

Udostępnij