Choroby i SchorzeniaPoradnik

Erytrocyty(krwinki czerwone) - czym są? Za niskie lub podwyższone, przyczyny?

Erytrocyty (krwinki czerwone) odpowiadają za transport tlenu z płuc do tkanek organizmu, a ich zaburzenia mogą mieć poważne konsekwencje dla zdrowia. Niedobór erytrocytów może prowadzić do niedotlenienia organizmu, które może powodować zmęczenie, duszność, bóle głowy, a nawet utratę przytomności. Nadmiar erytrocytów z kolei może grozić nawet udarem mózgu lub zawałem. Sprawdź, dlaczego erytrocyty są podwyższone i jakie towarzyszą temu objawy, a także jakie objawy i informacje daje nam organizm gdy erytrocyty są za niskie. 

09.07.2022

Erytrocyty — co to?

Erytrocyty, zwane także krwinkami czerwonymi, to komórki krwi, które odpowiadają za transport tlenu z płuc do tkanek organizmu. Mają one kształt spłaszczonego dysku z centralnym wklęśnięciem. Nie zawierają jądra komórkowego, dzięki czemu mogą przenosić więcej tlenu.
Erytrocyty zawierają białko zwane hemoglobiną, która wiąże tlen. Hemoglobina składa się z czterech cząsteczek hemu, w których znajduje się żelazo. Żelazo wiąże tlen w płucach, a następnie transportuje go do tkanek organizmu. W tkankach tlen jest uwalniany z hemoglobiny i wykorzystywany przez komórki do oddychania komórkowego.
W organizmie dorosłego człowieka erytrocyty są produkowane w szpiku kostnym, a ich cykl życia wynosi około 120 dni. Następnie erytrocyty są usuwane z krwi przez śledzionę i wątrobę, a ich miejsce jest sukcesywnie zajmowane przez nowo powstające erytrocyty.
Brak wystarczającej ilości erytrocytów lub niedobór hemoglobiny może prowadzić do niedokrwistości, co skutkuje zmniejszoną zdolnością organizmu do transportu tlenu, co z kolei może objawiać się osłabieniem, zmęczeniem i innymi objawami niedoboru tlenu.
Nadmiar erytrocytów lub hemoglobiny może prowadzić do zwiększonego krzepnięcia krwi i ryzyka udaru mózgu, lub zawału serca.

Ich zadanie jest w gruncie rzeczy transportowe i dwukierunkowe: niosą tlen z płuc do każdej komórki ciała, a w drodze powrotnej zabierają dwutlenek węgla, który wdychamy.

Erytrocyty — normy

Zakresy referencyjne są orientacyjne i różnią się nie tylko z powodu płci i wieku, ale też między laboratoriami, bo każde ustala je dla własnej metody i aparatu. Do tego sama liczba krwinek nie rozstrzyga o niczym w oderwaniu od hemoglobiny i hematokrytu,, które przeprowadziło badanie.
Orientacyjne normy stężenia erytrocytów:
  • Mężczyźni: około 4,2 - 5,2 miliona/μl (mikrolitr) krwi
  • Kobiety: około 3,5 - 5,2 miliona/μl krwi
  • Dzieci: W zależności o wieku normy mogą sięróżnić, u starszych dzieci 4,1 do 5,5 miliona/μl krwi.


Jak czytać wynik: RBC razem z hemoglobiną i hematokrytem


Sama liczba krwinek czerwonych rzadko cokolwiek rozstrzyga. W morfologii krwi diagnosta patrzy na RBC, hemoglobinę i hematokryt naraz, bo dopiero ich wzajemny układ pokazuje, czy krwinek faktycznie ubyło, czy tylko zmieniła się objętość osocza. Klasyczny przykład: po dniu bez picia wszystkie trzy parametry idą w górę, choć szpik nie wyprodukował ani jednej krwinki więcej. Odwrotnie działa przewodnienie i druga połowa ciąży, kiedy krew fizjologicznie się rozcieńcza i RBC spada, mimo że nic złego się nie dzieje.

Kierunek dalszej diagnostyki wyznaczają wskaźniki czerwonokrwinkowe. MCV poniżej normy razem z obniżonym MCH i podwyższonym RDW to typowy obraz niedoboru żelaza. MCV powyżej normy kieruje podejrzenie na niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego. Gdy krwinek jest za mało, dużo mówi liczba retikulocytów, czyli krwinek najmłodszych: jeśli jest ich dużo, szpik pracuje i problemem jest utrata krwi albo jej rozpad, jeśli mało - kłopot leży po stronie produkcji.

Przy wysokim wyniku rozstrzygające bywa stężenie erytropoetyny. Podwyższone wskazuje na erytrocytozę wtórną, czyli reakcję organizmu na niedotlenienie, obniżone - na czerwienicę prawdziwą, w której szpik produkuje krwinki bez żadnego bodźca. Rozpoznanie tej drugiej potwierdza się badaniem mutacji genu JAK2.

Jeszcze jedna rzecz, o której laboratoria rzadko piszą wprost: na wyniku możesz zobaczyć mln/µl, mln/mm³, T/l albo 10¹²/l. To cztery zapisy tej samej wartości, więc 4,7 mln/µl i 4,7 T/l znaczą dokładnie to samo.

Erytrocyty podwyższone — przyczyny

Podwyższone stężenie erytrocytów, znane jako erytrocytoza lub poliglobulia, może być spowodowane różnymi czynnikami. Jest to stan, w którym ilość czerwonych krwinek w organizmie jest wyższa niż normalnie. Oto niektóre potencjalne przyczyny podwyższonych erytrocytów:

  • Przewlekła niedotlenienie: W odpowiedzi na niski poziom tlenu we krwi (hipoksja), organizm może zwiększyć produkcję erytrocytów w celu dostarczenia więcej tlenu do tkanek. To zjawisko może występować na przykład u osób żyjących na dużych wysokościach lub u pacjentów z przewlekłymi chorobami płucnymi;
  • Palenie tytoniu: Dym tytoniowy zawiera toksyny, które mogą stymulować produkcję erytrocytów.
  • Choroby układu krwiotwórczego: Niektóre schorzenia układu krwiotwórczego, takie jak pierwotna erytrocytoza lub wtórna erytrocytoza, mogą prowadzić do nadmiernego wzrostu produkcji erytrocytów.
  • Czerwienica prawdziwa - nowotwór mieloproliferacyjny związany z mutacją  genu JAK2, w którym szpik produkuje krwinki bez bodźca ze strony erytropoetyny.
  • Zaburzenia oddechowe: Osoby z przewlekłymi zaburzeniami oddechowymi, takimi jak obturacyjna choroba płuc (COPD), mogą doświadczać zwiększonej produkcji erytrocytów w odpowiedzi na niedotlenienie.
  • Nadmierna produkcja hormonu erytropoetyny: Erytropoetyna to hormon stymulujący produkcję erytrocytów. Nadmierna produkcja tego hormonu może prowadzić do zwiększenia liczby erytrocytów. Może to występować w wyniku pewnych schorzeń nerek lub na skutek stosowania niektórych substancji dopingowych.
  • Dehydratacja: W przypadku odwodnienia krew może stężać, co może prowadzić do wzrostu liczby erytrocytów w jednostce objętości krwi.
  • Stosowanie leków: Niektóre leki, takie jak kortykosteroidy, mogą wpływać na poziom erytrocytów.

Podwyższone erytrocyty — objawy

Podwyższone stężenie erytrocytów, zwane erytrocytozą lub poliglobulią, może nie zawsze wywoływać wyraźne objawy, szczególnie w początkowych fazach. W niektórych przypadkach objawy mogą być subtelne lub niespecyficzne. Jednak w miarę postępowania tego stanu, mogą pojawić się pewne objawy i komplikacje.
W praktyce pierwsze, co zgłaszają pacjenci, to uporczywy ból głowy i uczucie ciężkiej, „gęstej” głowy po przebudzeniu. Dochodzi do tego zaczerwienienie twarzy, które łatwo pomylić z opalenizną albo z nadciśnieniem, oraz świąd skóry nasilający się po ciepłej kąpieli - objaw na tyle charakterystyczny dla czerwienicy prawdziwej, że zgłasza go około 40% chorych i sam w sobie jest wskazaniem do wykonania morfologii. Pozostałe dolegliwości wynikają wprost z tego, że zagęszczona krew wolniej płynie przez drobne naczynia:
  • Zmęczenie: Nadmiar czerwonych krwinek może prowadzić do gorszej cyrkulacji krwi i niedostatecznej dostawy tlenu do tkanek, co może skutkować uczuciem zmęczenia.
  • Ból głowy: Zwiększona lepkość krwi, która może towarzyszyć podwyższonemu stężeniu erytrocytów, może prowadzić do bólów głowy.
  • Problemy z widzeniem: Nadmiar krwinek i gęsta krew może wpływać na przepływ krwi w naczyniach krwionośnych oka, co może prowadzić do problemów ze wzrokiem.
  • Problemy z krążeniem: Osoby z erytrocytozą mogą doświadczać skurczów naczyń krwionośnych, co może prowadzić do zaburzeń krążenia, mrowienia lub bólu w kończynach.
  • Zaczerwienienie skóry: W wyniku zwiększonej ilości czerwonych krwinek skóra może wydawać się bardziej zaczerwieniona.
  • Zawroty głowy: Zmniejszona przepływowość krwi przez naczynia krwionośne mózgu może powodować zawroty głowy.
  • Problemy z oddychaniem: W niektórych przypadkach podwyższona liczba erytrocytów może wpływać na zdolność płuc do dostarczania tlenu do krwi, co może prowadzić do duszności.
  • Zwiększone ryzyko zakrzepicy: Gęsta krew może zwiększać ryzyko tworzenia się skrzepów krwi (zakrzepów), co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak udar mózgu lub zawał serca.
  • Ból w klatce piersiowej: Zwiększone stężenie erytrocytów może wpływać na pracę serca i krążenia, co w niektórych przypadkach może powodować ból w klatce piersiowej.
  • Zwiększone ciśnienie krwi: Gęsta krew może wpływać na ciśnienie krwi i zwiększać ryzyko nadciśnienia.

Erytrocyty poniżej normy - przyczyny


Niskie stężenie erytrocytów, co nazywane jest niedokrwistością, może mieć wiele różnych przyczyn. Niedokrwistość rozpoznaje się na podstawie obniżonej hemoglobiny, a nie samej liczby krwinek, i w zdecydowanej większości przypadków stoi za nią jedna przyczyna: niedobór żelaza odpowiada za około 80% wszystkich niedokrwistości. Zanim jednak zacznie się szukać choroby, warto wykluczyć sytuacje, w których wynik jest niski tylko pozornie - przewodnienie i druga połowa ciąży rozcieńczają krew, a nieprawidłowo pobrana próbka potrafi zaniżyć wynik bez żadnego udziału organizmu. Przyczyny niskich erytrocytów mogą być związane z problemami w procesie produkcji, zwiększonym niszczeniem lub utratą krwinek. Oto niektóre z możliwych przyczyn:
  • Niedobór żelaza: Brak wystarczającej ilości żelaza w diecie lub trudności w jego wchłanianiu przez organizm może prowadzić do niedoboru hemoglobiny i niedokrwistości.
  • Niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego: Te witaminy są niezbędne do prawidłowej produkcji czerwonych krwinek. Niedobór może prowadzić do zaburzeń w procesie tworzenia krwinek.
  • Choroby przewlekłe: Przewlekłe choroby zapalne, takie jak choroby autoimmunologiczne, reumatoidalne zapalenie stawów czy choroby nerek, mogą wpływać na produkcję erytrocytów i prowadzić do niedokrwistości.
  • Choroby układu krwiotwórczego: Choroby szpiku kostnego, takie jak białaczki czy szpiczak plazmocytowy, mogą wpływać na zdolność szpiku do wytwarzania odpowiedniej ilości krwinek.
  • Niedokrwistość hemolityczna: W tej postaci niedokrwistości, czerwone krwinki są niszczone szybciej niż normalnie, co może być wynikiem chorób dziedzicznych, infekcji, chorób autoimmunologicznych lub toksyn.
  • Choroby przewodu pokarmowego: Choroby jelit, takie jak celiakia czy choroba Crohna, mogą wpływać na wchłanianie składników odżywczych, co może prowadzić do niedoboru składników potrzebnych do produkcji erytrocytów.
  • Krwiaki lub utrata krwi: Utrata krwi w wyniku urazu, krwawienia menstruacyjnego, chorób układu pokarmowego lub operacji może prowadzić do spadku ilości krwinek.
  • Przewlekłe choroby nerek: Choroby nerek mogą wpływać na produkcję erytropoetyny, hormonu stymulującego produkcję krwinek.
  • Infekcje lub choroby zapalne: Ciężkie infekcje lub choroby zapalne mogą wpływać na produkcję erytrocytów.
  • Niedobór hormonu stymulującego krwiotwórczość: Hormon stymulujący krwiotwórczość (erytropoetyna) jest produkowany przez nerki i jest potrzebny do produkcji erytrocytów. Niedobór tego hormonu może prowadzić do niedokrwistości.

Erytrocyty za niskie — objawy

  • Osłabienie i zmęczenie: Niedobór tlenu w organizmie może prowadzić do uczucia osłabienia i chronicznego zmęczenia.
  • Bladość skóry: Zmniejszona liczba czerwonych krwinek może powodować bladość skóry, szczególnie w obszarach widocznych, takich jak twarz, dłonie i wargi.
  • Zawroty głowy i ból głowy: Niedotlenienie mózgu może skutkować zawrotami głowy, bólami głowy i ogólnym dezorientacją.
  • Duszność: Osoby z niedokrwistością mogą odczuwać trudności w oddychaniu, szczególnie podczas wykonywania wysiłku fizycznego.
  • Szybkie bicie serca (tachykardia): Serce może próbować kompensować niski poziom tlenu przez zwiększenie częstości skurczów, co może skutkować szybkim biciem serca.
  • Zwiększona skłonność do infekcji: Niedobór erytrocytów może wpłynąć na zdolność organizmu do zwalczania infekcji, ponieważ układ odpornościowy może być osłabiony.
  • Zmniejszona wydolność fizyczna: Zmniejszony poziom tlenu w krwi może wpłynąć na wydolność fizyczną, co może skutkować trudnościami w wykonywaniu codziennych czynności.
  • Zmniejszona koncentracja i zdolność myślenia: Niedotlenienie mózgu może wpłynąć na zdolność koncentracji, pamięć i funkcje poznawcze.
  • Zimne ręce i stopy: Niedokrwistość może wpływać na zdolność organizmu do utrzymania prawidłowej temperatury ciała, co może skutkować uczuciem zimna, zwłaszcza w rękach i stopach.
  • Zmiany w apetycie: Niektóre osoby z niedokrwistością mogą doświadczać zmian w apetycie, mogą mieć ochotę na spożywanie nietypowych pokarmów lub mogą tracić apetyt.

Erytrocyty w moczu

Obecność erytrocytów w moczu, zwana hematurią, może wskazywać na pewne problemy zdrowotne. W normalnych warunkach, erytrocyty nie powinny występować w moczu lub ich obecność powinna być bardzo niska, co może być trudne do wykrycia w rutynowych badaniach moczu. Jeśli jednak erytrocyty są obecne w większej ilości, może to sugerować różne schorzenia.

Przyczyny obecności erytrocytów w moczu:

  • Zakażenie dróg moczowych: Infekcje układu moczowego, takie jak zapalenie pęcherza czy zapalenie nerek, mogą powodować obecność krwi w moczu.
  • Kamica nerkowa: Przemijający ból związany z przemieszczającym się kamieniem nerkowym może prowadzić do obecności krwi w moczu.
  • Uszkodzenie nerek: Uszkodzenie nerek, spowodowane na przykład przez choroby nerek, nadciśnienie tętnicze lub toksyny, może powodować wyciek erytrocytów do moczu.
  • Choroby nerek: Choroby nerek, takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek czy nefropatia IgA, mogą prowadzić do utraty krwi do moczu.
  • Choroby układu moczowego: Choroby, takie jak guzy pęcherza moczowego czy nowotwory nerek, mogą prowadzić do obecności krwi w moczu.
  • Choroby krwi: Niektóre choroby krwi, takie jak naczyniopochodna plamica małopłytkowa czy hemofilia, mogą wpływać na krzepliwość krwi i prowadzić do obecności krwi w moczu.
  • Choroby dziedziczne: Niektóre dziedziczne choroby, jak na przykład czerwienica prawdziwa, mogą wpływać na produkcję erytrocytów i prowadzić do ich obecności w moczu.
  • Fizyczne uszkodzenie dróg moczowych: Mocne wstrząsy lub urazy mogą prowadzić do uszkodzenia dróg moczowych i w konsekwencji do obecności krwi w moczu.

Ile erytrocytów w moczu mieści się w normie

Warto pamiętać, że to zupełnie inne badanie niż morfologia. Erytrocyty w morfologii liczy się we krwi, a te opisywane tutaj pochodzą z badania ogólnego moczu i ocenia się je w osadzie, pod mikroskopem. Za normę przyjmuje się 0-3 krwinki w polu widzenia; powyżej tej wartości mówimy o krwinkomoczu, czyli krwi widocznej dopiero w mikroskopie. Gdy mocz jest różowy lub brunatny gołym okiem, to już krwiomocz.

Zanim wynik wywoła niepokój, warto wykluczyć rzeczy prozaiczne. Mocz potrafią zabarwić buraki, jeżyny i niektóre leki, a próbka pobrana w czasie miesiączki albo po intensywnym biegu bywa fałszywie dodatnia. Dlatego pojedynczy nieprawidłowy wynik zwykle się powtarza, z zachowaniem zasad pobrania: pierwszy poranny mocz ze środkowego strumienia, po umyciu okolicy cewki. Jeśli krwinki utrzymują się w dwóch kolejnych badaniach, to sygnał do diagnostyki, a nie do czekania.


Kiedy wynik erytrocytów wymaga pilnej konsultacji

Zanim przejdziemy do leczenia, warto oddzielić sytuacje, które mogą poczekać na termin u lekarza rodzinnego, od tych, w których czekać nie należy. Większość odchyleń w liczbie krwinek czerwonych to sprawa na spokojną wizytę. Są jednak wyjątki.

Nagła duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub zasłabnięcie przy niskim wyniku oznaczają, że serce przestaje nadążać z kompensowaniem niedotlenienia. Podobnie pilna jest sytuacja, gdy hemoglobina spadła znacznie w krótkim czasie albo gdy niedokrwistości towarzyszy widoczne krwawienie: czarne, smoliste stolce, krew w stolcu lub obfite krwawienie miesiączkowe.

Przy wyniku podwyższonym niepokoić powinny objawy zakrzepowe: jednostronny obrzęk i ból łydki, nagły niedowład, zaburzenia mowy lub widzenia. Zagęszczona krew wolniej płynie, a ryzyko zakrzepicy jest w erytrocytozie realne, nie teoretyczne. Charakterystycznym, choć często bagatelizowanym sygnałem czerwienicy prawdziwej jest uporczywy świąd skóry nasilający się po ciepłej kąpieli.

Jeśli objawów alarmowych nie ma, sensowna kolejność jest prosta: powtórz morfologię na czczo i dobrze nawodniony, dołóż ferrytynę oraz morfologię z rozmazem, a z kompletem wyników idź do lekarza rodzinnego. To on zdecyduje, czy potrzebny jest hematolog - i o tym, jak wygląda samo leczenie, mowa w kolejnej sekcji.

Nieprawidłowy poziom erytrocytów — leczenie

Leczenie nieprawidłowego poziomu erytrocytów (zarówno zbyt niskiego, jak i zbyt wysokiego) zależy od przyczyny tego stanu. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, który przeprowadzi diagnostykę i zidentyfikuje, co jest powodem nieprawidłowego poziomu erytrocytów w Twoim przypadku. Na podstawie przyczyny lekarz będzie mógł zalecić odpowiednie leczenie.

Oto kilka możliwych podejść terapeutycznych w zależności od przyczyny:

  • Suplementacja diety: Jeśli poziom erytrocytów jest niski z powodu niedoboru żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego lub innych składników odżywczych, lekarz może zalecić suplementację diety lub wzbogacenie żywienia w te składniki.
  • Leczenie przyczynowe: W przypadku chorób układu krwiotwórczego, chorób nerek lub innych przyczyn medycznych lekarz będzie dążył do zidentyfikowania i leczenia podstawowej przyczyny. To może obejmować leczenie farmakologiczne, terapię hormonalną, chemioterapię, radioterapię itp.
  • Modyfikacje stylu życia: Jeśli nieprawidłowy poziom erytrocytów wynika z czynników takich jak palenie tytoniu, niedożywienie czy nadużywanie alkoholu, ważne jest wprowadzenie zmian w stylu życia, aby poprawić zdrowie ogólne.
  • Leczenie infekcji: Jeśli infekcje układu moczowego lub inne infekcje są przyczyną obecności krwi w moczu, lekarz będzie zalecał odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne lub inne metody walki z infekcją.
  • Zarządzanie schorzeniami nerek: Jeśli schorzenia nerek są powodem obecności erytrocytów w moczu, konieczne może być zarządzanie chorobami nerek poprzez leki, dietę i monitorowanie.
  • Terapia przeciwnowotworowa: W przypadku wykrycia nowotworów układu moczowego lub krwi, leczenie może obejmować terapię przeciwnowotworową, taką jak chemioterapia, radioterapia lub chirurgia.
Warto pamiętać o jednym: leczenie nie polega na „podnoszeniu” albo „obniżaniu” samych erytrocytów. Celem jest zawsze usunięcie przyczyny, a liczba krwinek jest tylko wskaźnikiem, który za tą przyczyną podąża. Dlatego ta sama wartość RBC u dwóch osób może oznaczać zupełnie inne postępowanie - u jednej suplementację żelaza przez kilka miesięcy, u drugiej diagnostykę hematologiczną. Z tego samego powodu efektów nie widać od razu: krwinka czerwona żyje około 120 dni, więc odpowiedź na leczenie ocenia się zwykle po kilku tygodniach, a pełny obraz po około trzech miesiącach. Ważne jest, aby podjąć leczenie pod nadzorem lekarza i przestrzegać jego zaleceń. Niezależnie od przyczyny, wcześniejsza diagnoza i odpowiednie leczenie są kluczowe dla utrzymania zdrowia i dobrej kondycji krwi.Ważne jest, aby podjąć leczenie pod nadzorem lekarza i przestrzegać jego zaleceń. Niezależnie od przyczyny, wcześniejsza diagnoza i odpowiednie leczenie są kluczowe dla utrzymania zdrowia i dobrej kondycji krwi.


Najczęstsze pytania o wynik erytrocytów

Czy niskie erytrocyty zawsze oznaczają anemię?

Nie. Rozpoznanie niedokrwistości stawia się na podstawie hemoglobiny, nie liczby krwinek. Zdarza się wynik z obniżonym RBC i prawidłową hemoglobiną, a także sytuacja odwrotna, typowa dla talasemii, w której krwinek jest dużo, ale są małe i ubogie w hemoglobinę.

Czy odwodnienie może zawyżyć wynik?

Tak i jest to jedna z najczęstszych przyczyn „podwyższonych erytrocytów” u osób zdrowych. Przy utracie płynów maleje objętość osocza, więc krwinki są gęściej upakowane, choć ich całkowita liczba się nie zmienia. Dlatego przed pobraniem warto się normalnie nawodnić.

Czy w ciąży niższy wynik jest niepokojący?

W drugiej połowie ciąży objętość osocza rośnie szybciej niż liczba krwinek, więc RBC i hematokryt fizjologicznie spadają. Jest to tak zwana niedokrwistość rozcieńczeniowa i sama w sobie nie wymaga leczenia, ale wymaga kontroli, bo ciąża jednocześnie zwiększa zapotrzebowanie na żelazo.

Ile czasu żyje krwinka czerwona?

Około 120 dni. Dlatego efekt suplementacji żelaza widać w morfologii najwcześniej po kilku tygodniach, a pełną odpowiedź ocenia się po mniej więcej trzech miesiącach.

Czy wynik można poprawić dietą?

Dieta pomaga, ale tylko wtedy, gdy przyczyną jest niedobór. Żelazo z mięsa (hemowe) wchłania się kilkukrotnie lepiej niż roślinne, witamina C to wchłanianie zwiększa, a kawa, herbata i wapń w tym samym posiłku je blokują. Jeśli za niskim wynikiem stoi krwawienie albo choroba przewlekła, sama dieta go nie odwróci.


Bibliografia:

  1. Pawełczyk T., Pawełczyk A., Rabe-Jabłońska J. (2011). Hematologiczne działania niepożądane leków psychotropowych — wskazówki dla lekarza praktyka. Psychiatria. Vol. 8, Nr 3, s. 97-109.
  2. Wasilewski J., Kiljański T., Mirora K. (2012). Biologiczne aspekty heterofazowej struktury krwi i jej znaczenie w procesie miażdżycowym. Inż. Ap. Chem. Vol. 51, N4 6, s. 398-399.
  3. https://www.publio.pl/files/samples/66/9e/d6/75814/Chemia_w_Szkole_Czasopismo_dla_Nauczycieli_demo.pdf
  4. Pohorecki R. i in. (2002). Destrukcja erytrocytów pod wpływem naprężeń ścinających. BIOTECHNOLOGIA, Vol. 2, Nr 57, s. 33-47.
  5. Kuter, D.J., & Dessypris, E.T. (2004). Red cell metabolism. In J.G. White (Ed.), Hematology (4th ed., pp. 134-146). Philadelphia, PA: Lippincot Williams & Wilkins.
  6. Beutler, E. (2004). Disorders of red blood cell production. In J.B. Wyngaarden, L.H. Smith, Jr., J.C. Bennett, & P.